مهدیا

​? پرسش: 

از كجا بفهميم كه خداوند بزرگ ما را به چه اندازه اي دوست دارد و جايگاه ما در پيشگاه او كجاست؟

 می بینم پاسخ استاد حیدری را

✍️ پاسخ:  

همين سئوال را مردي از امام باقرعليه السلام پرسيد امام در پاسخ فرمود:  

“به قلبت رجوع كن . ببين كه آيا دوستان خدا را در دل دوست داري ( و با دشمنان او دشمني؟)اگر چنين حب و بغضي را در خويش يافتي ، بدان كه پروردگار نيز تو را دوست مي‏دارد". (1) 

بهترين راهي كه مي‏توان فهميد كه آيا خداوند ما را دوست دارد و از ما راضي است، اين است كه به قلب خود رجوع كرده و ببينم: آيا او و هر آن چه را كه به او تعلق دارد و وابسته به او است ، دوست داريم و به آنچه براي ما پسنديده و از ما خواسته، از احكام و قوانين ديني و عبادات و غير عبادات ، راضي بوده و به آن عشق مي‏ ورزيم؟ با او بودن و راز و نياز با او را بهتر مي‏ پسنديم و بر كارهاي ديگر ترجيح مي‏ دهيم؟ آيا دوستان او و نشانه‏ هاي وي را دوست داريم؟از دشمنان او متنفريم .به هر كار و هر چيزي كه او حرام و ممنوع ساخته، نزديك نمي شويم؟اگر اين گونه ايم، يقين بدانيم كه قطار حيات و زندگي ما بر روي ريل صراط مستقيم و رضايت و رضوان الله در حركت است . 

از کلام حضرت امام باقر(ع) همين معنا را مي‏ يابيم: “خدا سه چيز را در سه چيز ديگر پوشانده: خشنودي اش را در طاعتش قرار داده، پس هيچ طاعتي را كم مشمار، شايد رضايت خدا در آن طاعت باشد. 

دوم: خشمش را در معصيت پوشانده، پس معصيتي را ناچيز مشمار، شايد خشم او در آن معصيت باشد. 

سوم: اوليائش را در مردمان پنهان كرده، پس كسي را تحقير مكن! شايد همو ولي خدا باشد".(2) 

بنابراين وقتي به كار خوبي دست مي‏ زنيد و نيت قربه الي الله مي‏ كنيد، در مسير رضاي الهي قرار گرفته‏ ايد اما وقتي به كار ناشايستي دست مي‏ يازيد، از اين رضايت دور شده‏ ايد. 

رضايت پروردگار يك نشانه روحي در انسان دارد و آن شادي دل، سبكي قلب و سهل‏ گيري در برابر سختي هاي دنيا است. دريافت و درك اين حالت، بسته به هر شخص متفاوت است. 

پي نوشت ها: 

1. كليني، الكافي، دار الكتب الاسلاميه،ج 2، ص 126، باب حُبّ الله. 

2. علامه مجلسي، بحار الانوار، مؤسسه الوفاء، ج 75، ص 187، حديث 27. 
�?????